stel een vraag

HOE WERKEN WE ALS THERAPEUT

Onze ervaring heeft geleerd dat onder eender welke vraag  naar therapie bij de vragende client  de onderliggende gedachte schuil gaat: “ ik wil geliefd zijn en mag liefhebben.”

We  vertrekken vanuit een samenwerkingsrelatietussen de therapeut en de gezinsleden. In deze  samenwerkingsrelatie  ontwikkelt zich een vertrouwensband. Therapie is iets dat gezinsleden en therapeut samen doen. Deze samenwerkingsrelatie is de basis van het therapeutisch proces.

Samenwerken betekent: luisteren naar het lijden en de bezorgdheid van mensen en dit in evenwicht brengen met hun mogelijkheden. Samen met de client gaan we uitzoeken welke verandering hij/zij wenst, en verbinden die met  zijn/ haar inzet die we aantonen in dingen die hij/ al gerealiseerd heeft en die goed lopen. Dit kan aan cliënten voor het eerst het gevoel geven dat ze meesterschap hebben over hun zorgen. Cliënten zijn de experts van hun eigen leven. Ze weten beter dan de therapeut wat ze nodig hebben en wat goed is voor hen. Vanuit deze samenwerkingsrelatie proberen we hen te begrijpen en hun gedachtengang begrijpbaar te maken voor anderen. Hierbij worden in onze praktijk vaak beelden (metaforen) gebruikt. Binnen  het verhaal van de client bekijken we als therapeut  het gedrag van elke  persoon in een proces van actie en reactie: het gedrag is een signaal van iets dat zich afspeelt TUSSEN mensen. Welke gedachten helpen hen  hierbij vooruit en welke verlammen hen? We zoeken naar de invloed van anderen, van de voorgeschiedenis, trauma’s en familiegeheimen. 

Inzicht stimuleert mensen om zelf  hun denken om te buigen tot een denken waarmee ze opnieuw verder kunnen.

Vanuit onze visie is het vanzelfsprekend dat bij problemen van één gezinslid ook andere gezinsleden worden uitgenodigd, die er vrijblijvend al of niet kunnen op ingaan. Gesprekken kunnen dus zowel individueel, als koppel, met kinderen, of met anderen. 

“Een therapie is er niet om problemen op te lossen maar om zich onder te dompelen in het mysterie van het gezin en in de ontmoeting ermee” (Guy Ausloos, Frans systeemtherapeut 1999).